Son Sahur

Bugün son sahur… Tadından yenilmeyecek yemekleri ve tadına doyamadığımız bir ramazanı daha geride bıraktık. Eminim benim gibi sizin de hayatınızda asla unutamayacağınız anılarınız olmuştur. Gerçi unutulmayacak şeyler, yıllar sonra belli olur. 

Efendim ramazanın flaş haberlerini sunmaktan gurur duyarım. Birçok şey oldu… Gün geçmiyor ki yeni bir acayiplik yaşanmasın. İftara gelen misafirler karşısında ne yapacağını şaşıran İzzet amca hanımına şöyle seslendi; Tarhanaya suyu bağla. Son derece doğal olan bu söz bir mahalleyi, bir aileyi, bir insanı anlatabilecek en iyi söz olduğundan dolayı medyada geniş yer buldu.

Ramazan sahurlarının mükemmel aşçısı Yusuf Hocanın yaptığı yemeklerin bu kadar güzel olmasının sırrı ortaya çıktı! Evet Tereyağı! Hayatımda hiç bu kadar güzel tereyağı yememiştim sayın seyirciler. Bu ramazanın tereyağı komasında geçmesi ev ahalisinde büyük yankı buldu. Özellikle bu durumlara aşırı alerjisi olan, sahura zor kaldırdığımız Güllü hanımın ağzından tek seferde, peş peşe üç cümle çıktı; Tereyağını doldurmuş, çayı doldurmuş, tuzu doldurmuş.

Mahallenin küçük ama iri çocuğu Alican, yaşıtlarının elinden kaptığı dondurmayı koşa koşa yiyerek bütün mahalle çocuklarını peşine bağladı. Daha önce de dondurmanın çikolatalı tarafını ablası yediği için ağlamıştı. Bu çocuk beni öldürecek .  

Bütün bunlar yaşanırken en önemlisi beraber yaşadığımız bu vakitlerin kıymetini bilmekti. Hepimiz zaman rüzgârına yelken açmış yolcularız. En gencimizden en yaşlısına kadar hepimizin yaşadığı bir hayat var. En basit insandan, en karmaşık insana kadar. Havada uçan kuştan, yerde yürüyen karıncaya kadar. 

Bir karıncayı izleyin, yuvasına girerken, bir buğday tanesini taşırken, kışın yuvasında beklerken… İşte bu bir karıncanın hayatı. Biz onları anlamıyoruz fakat onlar bizi anlıyordur belki kim bilir? Bir karınca yuvasına bastığımızda onlar için deprem oluyordur belki de… 

Ortada ki gerçek sadece ikimizin de bir hayatı olduğu. Beraber zaman rüzgârına yelken açtığımız. Bu ramazan bunun farkına varma ay’ı olsun inşaallah. Geçen her saniyenin, ailemizin, sevdiklerimizin kıymetini bilelim ve Allah’ın bize bahşettiği bu hayatı en güzel şekilde değerlendirelim. Çünkü bu dünyaya bir daha gelmeyeceğiz. 

Cihad KutLuca *
07.08.13 Çarşamba 01:54

Ayrıca Kontrol Et

Gülümse Gülümse Gülümse

Yine herkes neşeliydi… Sahte gülümsemeler… Köyde herkes birbirinin arkasından konuşuyordu… Belkide yeni dünyanın nizamı artık …

Bir Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir