Hüzün Henüz derecelendirme yok.

Dünyayı içime sığdırabilirim İçimde sakladığım bir çocuğun hüznüdür. Bağırıyorum… Kimse duymuyor… İnsanlar gülüyor alış veriş mağazalarında Dünyayı umursamayan bir deliyim belki İnsanlar arasında kaybolan Umursamaz, ağlak, dertli bir deli Bu dünyaya sığdıramıyorum bir çocuğun hüznünü İçimde sakladığım küçük bir bedenin hüznüdür Huzuru arıyorum Gittiğim kapılarda kilit var! Ve kimse bakmıyor ben açmaya çalıştıkça Ayaklarım bilmediğim…

Bakmayın Öyle Henüz derecelendirme yok.

Bakmayın öyle, 

Siz robotik insanlarsınız. 
Yağmur yağınca şemsiyelerinizi açarsınız. 
Kar yağınca en kalın botlarınızı giyersiniz. 
Otobüsler beklersiniz ıslanmamak için. 
Duygularınız yok sizin. 
Yağmur sadece giysilerinizi ıslatır 
ve soğuk sadece ayaklarınızı üşütür. 
Bakmayın öyle. 
Siz robotik insanlarsınız.

Cihat Kutluca

Bu Yazıyı Beğendin Mi?

Sana Bir Soru; “Neden?” Henüz derecelendirme yok.

Staj yaptığım okulda öğretmen “atomlar son yörüngesinde ki elektronları 8’e tamamlamak ister” konusunu anlatıyordu. Öğrencinin birisi söz aldı ve dedi ki, “neden 8’e tamamlamak istiyor? Neden soy gaz olmak istiyor?”Öğrenci “neden” deyişini ya vurguluyordu ya da beni çok etkilediği için aklımda kaldı. İşte kainatın üzerine kurulu olduğu soru bu olmalı, koskoca bir neden? Öğretmenin cevabı…