Medetin Mektubu – Tebrizli Şems

0

Geceye dedim ki, uzan uzanabildiğin kadar
Şimdi o dolunay uykudadır…
Nereden biliyorsun diye sordu gece,
Gözlerinden dedim,
Gözlerini karanlığa bırakıp gitmesinden dedim.
Gecemiz dedim…
Kaç kişiyiz şu hücrede
Sen, ben ,dolunay ve kandil…

Muma koşan pervanede bu sevdadan gitti
O sevdaya koştu ama ateşe düştü.
Bırakmıyorum ki gönlümde düşünce olasın.
İstemiyorum ki gözlerimde değersiz kalasın.
Seni canımda saklıyorum gözümde gönlümde değil.
Taki son nefesime kadar bana yar olasın.

Soruyorlar bana gecelere kastın ne?
Neden hiç uyumazsın?
Şaşarım, seven insan nasıl uyur…
Aşka her türlü uyku haramdır.
Zinhar haramdır.

Bir yerlerde yer yer damlamış kan görürsen,
Bil ki benim gözümden damlamıştır.

Zamandan geçtik sevdamız…
Her türlü hesabı bıraktık, kapattık…
Kendimizi zaman kasabının vicdanına emanet ettik…
Artık ben ben miyim, sen sen misin yoksa ben sen miyim ?
Seninle bir hoşum, seninle sarhoşum…

Su ateşe galiptir derler,
Ama sen su ol da bir kaba gire gör…
İşte o zaman ateş seni buhar eder, yok eder…

Ben artık yokum sevdamız
Yandık, buhar olduk…
Bir bulutun ucuna dokunduk
Cama tıklattık, sen damla diye baktın ,
Ben aktım gittim….

Aşkımız nerede bozguna uğradıysa,
Uc Kari tabiatlı adamın yüzünden uğradı…
Semtimize uğramış bulundular
Seni benden ayırdılar…
Ama öfkeli Değilim…
Biz İbrahim olmadan kendimizi ateşe attık…
Bilemedik ateşin sadece İbrahimleri yakmadığını…
Araştırmadık, yandık yandık…

Sevgim tekmil cihandan gizlidir…
Duygudan, her türlü zandan gizlidir…
Aşikar gönlümdedir bir ay gibi..
Candır ve tendir…
Ten ve candan gizlidir…

Aynı ruhtan yücelen bir nice unsur gibiyiz…
İki can içinde biriz…
Sonsuza yansır gibiyiz…
Bir güzel anlamı olacak elbet sevgimizin…
Bil ki sen bende ve ben sende birer SIR gibiyiz..

Yorum Yap

Yorumunuzu giriniz!
Buraya adınızı giriniz