Benim Hayatım

Aile dışında insanlarla münasebetim 1. sınıfa yazılmakla başladı. Ondan öncesinde kardeşlerim dışarısında insanlarla bağımız yoktu. Aile içerisine kapanık bir şekilde yetiştik. Bu yüzden benim sosyal hayatım 1. sınıfla başlamış oldu. 

Kardeşlerime göre biraz daha neşeli ve sosyal birisiydim. İnsanlarla çok iyi bağ kurabiliyor, eğlenebiliyordum ama içi kapanık yetişmiş bir aile ortamından dolayı sürekli paranoyak bir kişilik oluşturmaya başladım. Ailem bana dışarıda ki insanlara güvenmemem ve uzak durmam gerektiğini öğretmişti. Bu yüzden arkadaşlarımla en mutlu, en neşeli hatta en huzurlu anımda bile onlardan uzak durmam gerektiği konusunda sürekli bir şüphe içerisine düşüyordum.

Daha 5. sınıfa giderken okulda montumu unutup eve geldiğimde annem montumun nerede olduğunu sormuştu. Ben de tam olarak hatırlamayıp “arkadaşım şaka yapmak amacıyla aldığını” söylemiştim. Yakın ve samimi bir arkadaşımdı. Ertesi gün montumu okulda unutmuş olmama rağmen annemin bana söylediği söz şuydu: “Montunu arkadaşından al bir daha da onunla konuşma”.  Arkadaşımın hiç bir suçu yoktu. Daha kötüsü annemin sözünü yine dinlemiştim. Ve ben bu şekilde büyüdüm.

Yetişme tarzım sosyal ve neşeli kimliğimin önüne bir set gibi duruyordu. Bu ailemin yanında olduğum zamanlar çok sorun oluşturmadı. Çünkü her zaman ailemin dediğini tercih ediyordum. Tavsiyeleri benim için emir niteliğindeydi. Fakat bu durum ileride yaşayacağım sosyal hayatımda beni daha fazla yaşlandıracak sorunlara yol açtı.

Aslında tam olarak anlatmak istediğim şey…

1. sınıfta x adında bir kızı sevmeye başlamıştım. Saçları simsiyah, gözleri kocaman, dudakları dolgun ve havalı birisiydi… Ben ise daha ailesinin (genelde kel olarak) tıraş ettiği, önlüğünün yakası hiç bir zaman birbirini denklemeyen, güneşte gözleri kapanık, genelde kızaran ve terleyen birisiydim. Ona karşı hiç bir şansımın olmadığını düşünüyordum. Bu sebepten konuşmaya da hiç cesaretim olmadı.

Sürekli olarak öğretmenimizin kız-erkek oturma düzeni yapacağı zamanlar heyecanlanır, beraber oturmak için dua ederdim. Ama yedi yıl boyunca bu da hiç denk gelmedi. x adında farklı bir kız denk geldiğinde ise hayallerim yine yıkılmıştı.  5. sınıfta yaptığımız turnuva maçında bana bakıp “ne bakıyon salak” dediğinde ben de ona baktığım zaman top bana çarpıp kendi kalemize gol olmuştu. bu turnuvalarda attığım tek goldü.

Erkek arkadaşlarım arasında maddi durum olarak benden iyileri ve kötüleri vardı. Ben bir imamın beş çocuğundan  en küçüğüydüm. Annem ev hanımıydı. Biz genelde durumu orta ve kötü olanlar olarak sıkı arkadaşlıklar kurardık. Maddi durumu iyi olanlar kendi aralarında daha iyi anlaşırlardı ve daha iyi giyinirlerdi. Havalı spor ayakkabıları, kalemlikleri, çantaları olurdu. Samimi ve güzel düşünceli değillerdi ama yine de çoğu zaman beraber vakit geçirirdik.

x’i bir gün okula yakın parkın yakınlarında maddi durumu iyi olan arkadaşlarımdan birisiyle öpüşürken görmüştüm. Daha 4. sınıftaydık. Onu sevdiğimi söylediğim zaman arkadaşlarım bana gördüğüm olayı anlatıyorlardı. Hatta bu olaydan sonra hiç bir kızla konuşamadım. Hep utandım ve çekindim. Ama x’i sevmeye devam ettim. En sevdiğim öğretmenimin tayninin çıktığı ve x’in başka okula kaydını aldırdığı 7. sınıfa kadar…

x hikayesi burada bitti. Daha 4. sınıfta bunu yaşayan birisini ileride bulup nasıl onu sevdiğimi söyleyebilirdim. Böyle şeylerin yanlış ve günah olduğunu bana öğreten aile kurallarına sadık kaldım. Ailemin himayesinde olduğum zamanlar her şey bu kadar basitti. Tavsiyelerine ve kurallarını kayıtsız uyuyordum. Tek doğrunun bu olduğuna inanıyordum. Fakat vakit geçtikçe bunları sorgulamaya başladım. O zaman her şey daha fazla karıştı.

Aldığım kararlara saygı duymadıkları için bazen ailemin olmasını istemediğim vakitler oluyor. Mesela 5. sınıfta okulda unuttuğum montum. Bir arkadaşlığı kaybetmek yerine montsuz bir kış geçirmeyi bile göze alabilirdim. Bu gerçeği ne zaman anlayacağım?

  1. Bölüm sonu

Ayrıca Kontrol Et

Olsun Ayrılmakta Var

3 yıllık eşi ona ilk kez yalan söylüyor. Yalan söylediğini bildiğini biliyor ama emin olmak …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir