Ana sayfa / Cihat Kutluca Blog / İki Gözüm (Bozkır Çiçeğim…)

İki Gözüm (Bozkır Çiçeğim…)

Her şeyi geride bırak iki gözüm
Bana geçtiğin yerlerden bahset
Komşularından, sokağından, sokağının kedilerinden bahset
Şalını omuzuna atıpta gülerek geçtiğin yollardan bahset
Ahh be iki gözüm
İnsan bu yaşlara geldiği zaman hayatını daha çok sorguluyor
Hayatımın sevdiğim birisinin değersizleştiğini görecek kadar anlamı kalmadı
Bu yüzden bırakta seni izleyeyim. En azından seni izlediğimi hayal edeyim.

Bana dargın olduğunu biliyorum
Seni ne kadar sevdiğimi bilsen belki beni affederdin.
Fakat sadece benim bildiğim sevgiden ikimize nasıl hayır gelsin ki?
Ah be iki gözüm
Bundan da hiç şikayetçi değilim ki!
Benimle konuşmasanda, hatta beni hatırlamasan bile
Yaşıyorsun ya, sokaklarından gülerek geçiyorsun
Rüzgar kokunu getiriyor ya bana
Bozkır çiçeğim…

“O halde neden gelmiyorsun?” deme bana.
Seni zaten seviyorum, sana neden geleyim ki?
Ya sana alışmak, duygularımı azaltırsa…
Seni her gün görmek, dünyevilere kafa yormak
İki gözüm, neden böyle bir riske gireyim?
Bütün hayatımı senin varlığını düşünerek geçirebilecekken…

Hayır, bencil değilim.
Çünkü henüz seni sevdiğimden bile emin değilsin.
İki gün benden haber almayınca nasıl seni sevmediğimi düşünürsün?
Beni en çok bu üzüyor iki gözüm
Gözümle baktığım her yerde sen varken,
Nasıl, nasıl “gerçekten mi?” diyebilirsin.

Şalını omuzuna atıp toprak yoldan evine gidiyorsun.
Evlerinin sokaklarında isyan şiirleri
Seni izliyorum.
İçimde garip bir korku
Gülüşünü fark edecekler diye.

Cihat KUTLUCA
26 Aralık 2020 00:54

Bir Cevap Yazın