Ev / Cihat Kutluca Blog / Doğuda Öğretmenlik Günlerim

Doğuda Öğretmenlik Günlerim

Doğuda görev yaparken okul çıkışlarında bazen öğrencileri (evi uzak olanları) arabama bindirir kapılarının önüne kadar bırakırdım. Kız çocuk yada erkek çocuk ayırt etmezdim. Genelde ön koltuğa erkek öğrencileri, arka koltuğa kız öğrencileri oturturdum. Evin önüne geldiğimizde öğrenci sessizce evine gider, çocuğun velisi “Allah razı olsun hocam” der, çaya davet ederdi.

Ben çocukkende böyleydim. Okul çıkışı kız kardeşimden önce koşa koşa eve gelir, bisikletimi alır, evimizin önündeki yokuşu hızlıca çıkar kardeşimi beklemeye başlardım. Geldiğinde ise bisikletin önüne oturtur, (yokuş aşağı olduğu için) dakikalar içinde evin önüne getirirdim.

Diğer görev yerimde durumlar biraz farklıydı. Bu sefer evin önüne geldiğimiz zaman öğrenci arabadan iner ve onu ilk “anne tokatı” karşılardı. Çocuk büyük ihtimalle öğretmene rezil olduğunu düşünerek ağlayarak eve gider, velisi de arkasından “nasıl binersin elin arabasına…” diyerek (dayağın devamı için) arkasından devam ederdi.

Ben de zamanla yaptığım iyiliğe “teşekkür” beklemek yerine (mecburen) yaşadığım çevreye göre şekillenmenin daha doğru olduğuna karar verdim ve bunu tercih ettim. Çünkü insanları değiştirmek zor, belli bir yaşa gelmiş insanları değiştirmek ise imkansız…

Cihat KUTLUCA
21 Haziran 2021

Ayrıca Kontrol Et

Lise Öğretmenlerim (Eskiye Dair Bir Değerlendirme)

İnsan belli bir yaşa geldikten sonra geçmiş hayatını daha çok sorguluyor. Hatalarını veya gurur duyduğu …

2 Yorumlar

  1. “İnsanları değiştirmek zor, belli bir yaşa gelmiş insanları değiştirmek ise imkansız.” 👍 Öylesine doğru ki söyledikleriniz… Aslında siz hep doğru söylerdiniz. Sanırım ben de doğru dinlemeyi öğrendim.

    • Teşekkür ederim güzel yorumun için. İnsanlar böyle işte çok kötü şeyler de yaşasa çok güzel şeyler de kendisini hep ay ışığına bakarken bulacak…

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: