Ana sayfa / Cihat Kutluca Blog / Babam Gibi Olmayacağım (Hatıralar)

Babam Gibi Olmayacağım (Hatıralar)

Dün öğle yemeğine müdürümüzün evine gittim. Yemek pişene kadar bozulmuş olan bilgisayarın içini açmaya başladık. Müdürün 4 yaşında bir oğlu var. Normalde benden çekinir, kolay kolay yanıma gelmezdi. Tornavida ve tamir setlerimi görünce hemen karşıma oturdu. Her şeyi incelemeye başladı. Tek tek sordu, hangisi ne işe yarıyor. Hepsini anlattım.

– Ne olacaksın sen büyüyünce? diye sordum.
– Tamirci olacağım dedi.

Bir yandan sohbet ettik bir yandan bilgisayarı söktük. Şöyle düşündüm “baba olmak güzel şey” Karşında küçük meraklı bir çocuk, her şeyi öğrenmek istiyor. Sen de ona her şeyi öğretmek istiyorsun. Bu muazzam bir şey…

Benim babam hiç benim gibi düşünmemiş olsa gerek… Benim saçlarımı hiç taramadı. Hiç tırnaklarımı kesmedi. Beni hiç banyo yaptırmadı. Bir kere alnımdan öpüp, sarılıp okula göndermedi. Önlüğümün yakasını hiç düzeltmedi. Oğlum okulda havalı olsun diye hiç düşünmedi. İsmimizi koydu Cihat, Mücahit, Abdurrahman, kafamızı kel yaptı gönderdi okula. Sevdiğim bir kız vardı birinci sınıfta onu sevdiğimi bile söyleyemedim kel kafamdan utandığımdan… Çekipte “oğlum bu utanılacak bir şey değil” demedi…

Ben fedakarlık nedir annemden öğrendim. Annem süpürgenin uçlarından keser, bir çöpe geçirir, resim dersi için bana sulu boya fırçası yapardı. Ve tembihlerdi. “Sakın süpürgeyi kestiğimi babana söyleme”. Aynısından kardeşim de isteyince kestiği yer büyüyecek ve belli olacak diye endişelenirdi. Kimin için? Kendi için mi yoksa bizim için mi?

Bir gün baba olduğumda çocuğuma her şeyi öğreteceğim. Sabahları saçlarını tarayacağım, tırnaklarını keseceğim, banyo yaptıracağım… Tertemiz kokmasını sağlayacağım… En azından babam gibi olmayacağım…

Cihat KUTLUCA
14.09.2021 02:37 Gece

Bir Cevap Yazın