Ana sayfa / Cihat Kutluca Blog / Hayat Devam Eder / Hatıralar

Hayat Devam Eder / Hatıralar

Kırışmasın diye çantasına özenle yerleştirdiği mektupları bu sefer önce ikiye, sonra dörde katlayarak çantasının arka bölmesine gelişigüzel koydu.

Hakan abi ile yurtta kaldığımız zamanlardan dışarıya çıkmaya hazırlandığımız günlerden birisiydi. Dışarıda iplik iplik yağmur yağıyordu. Üzerimde lisede biyoloji öğretmenimizin “ne güzel giyinmişsin sen” dediği kapşonlu, elimde yine liseden kalma bir saç tokası vardı. Adı “yağmur” muydu, “bulut” muydu neydi…

Yağmur yavaş yağdığı için Hakan abi sürekli olarak kısacık saçını bozulduğunu sandığı için düzeltiyor, yürümek için yolun en kuru yerlerini seçiyordu. Dönüşte iliklerimize kadar ıslanmıştık. Bu sefer ne saçı umrundaydı ne de yolun kenarındaki su birikintisi. Ayakkabıları ıslanmasın diye seke seke geçtiği kaldırımın kenarını göstererek;

– “Hakan abi” dedim. Gülümsedim. Yurttan ne halde çıktığını ima etmiştim. O da ne demeye çalıştığımı hemen anlamış, ayakkabılarını tamamen yutacak suyun içinden ayaklarını sürüye sürüye geçmişti.

Hayatını mahveden şeyleri umursamamayı öğrenmek için ille yağmurun yolun kenarında su birikintisi oluşturmasına gerek yok. Bazen çabaladığın şeyler ne kadar güzel ve masumca olursa olsun yine de bazen yaptığın şeyi anlamsız ve saçma bulursun. Ve hayat yeni düzeninde akmaya devam eder.

2 Yorumlar

  1. Keşke ben de kabullenebilsem bu dediğinizi…

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: