Dünya Ne Garip! Henüz derecelendirme yok.

Resmi işlerden her zaman çekinmişimdir. Akıp giden onca prosedür içerisinde kayboluyorum. Ve susmaktan başka hiç bir şey gelmiyor insanın dilinden! Şimdi de resmi bir devlet dairesinin kapısının önündeyim. Konuşmak için içeriye girmeye çekiniyorum. Aslında ne diyeceğimi bilememem konusu bu çekinceye sebep oluyor. (Kendi kendisiyle konuşuyor) – Neden böyle oluyor! Neden konuşamıyorum! Ne eksik bende? Hı!?…

Yaşasın İyilik Henüz derecelendirme yok.

Yaşasın iyilik! Ve yaşasın iyi insanlar! – Cihat Kutluca Az önce öğrenciliğimin alışveriş kısmını geçirdiğim Sivas Pazaristan AVM’de idim. Bir çocuğun çalışana el feneri fiyatlarını sorduğunu işittim ve çocuğun kararsızlık içinde olduğunu gördüm. Ona yardımcı olmak amacıyla yaklaştım ve biraz muhabbet ettik. İsmi Fatih’ti. Tek gelmişti. Projesi için fener alması gerektiğini söylüyordu. Ona seçtiği Fener’in…

Bakkalda ki Çekirdek Henüz derecelendirme yok.

Merhaba arkadaşlar. Askerlik bitiminin ikinci gününde anneme whatsapp’tan nasıl video gönderilir onu anlatma serüveni içerisindeyim. Sorun oldukça basit “Herkes bana cuma videosu gönderiyor, ben neden gönderemiyorum.” Diyorum ki, – Aslında olay basit. Senin galerinde o videolar olmadığı için gönderemiyorsun. – Başkası nasıl gönderiyor o zaman? – “Demek ki onun galerisinde o video var. Onlara başkası…

Benim Bıçağım Var Henüz derecelendirme yok.

Üniversiteyi ilk kazandığım zaman süleymancılar diye tabir edilen yurtta üç ay kalmıştım. Geceleri uyumamaya liseden beri alışık olduğumdan dolayı çok geç vakitte yatardım ve sabah namazına kalkardım, sonra da uyuyamazdım zaten… Ve son durakta bulunan otobüsler dolu olduğundan dolayı binemezdim çoğu zaman… Gidiş gelişi on kilometreyi bulan yolu her sabah yaya yürürdüm. Hayatım boyunca yaşamın…

Demek ki Kardeşmişiz Henüz derecelendirme yok.

Biraz sonra yanımda ki boş koltukta oturmak için çantamı oradan almamı rica etti. Çantamı aldım. Yolun çok uzun olduğunu ve biraz uyuması gerektiğini söyledi. Bana karşı nezaketsiz davranışları karşısında ağırlığımı koymak istiyordum. – Kaç yaşındasın? Dedim. – Tahmin et? -18. Liseyi bitirememiş muavin olmayı tercih etmiş gibi bir hali vardı. Okuttuğum öğrencilere o kadar çok…

Duğün Devam Ediyor Henüz derecelendirme yok.

Selamun aleyküm gençler. Nasılsınız? Umarım iyisinizdir. Bende iyiyim çok şükür. Bu ayın sonunda belli olacak olan askerlik durumumu bekliyorum. Büyük ihtimalle önümüzde ki ay içerisinde askerde olmuş olacağım. Dualarınızı eksik etmeyin inşaallah. Yine önümüzde ki ay yapılacak olan abimin düğününe de askerlik sebebiyle katılamayacağım. Bu durumu babamın bir hatırasıyla anlatmak istiyorum. Battal dedem düğün esnasında…

Ölen Bir İnsanlık Henüz derecelendirme yok.

Büyük şehirlerde dolanmışsanız her köşe başında dilenen bir dilenci görmüşsünüzdür. Yemek parası isterler ama bu yeterlilikte parayı toplayınca ortadan kaybolurlar. Yani açlıktan ve yoksulluktan daha çok bu işi bir meslek haline getirdikleri için artık dilencilik kötü bir şey olarak algılıyoruz. Erzurum da bir lokantanın dışına yerleştirilmiş masalardan birisinde iftar yaparken kucağında bebeğiyle genç bir Suriyeli…

Korku ve Heyecan Henüz derecelendirme yok.

Yaklaşık 6 aylık doğu görevinden sonra baba ocağına döndük elhamdülillah. Babamın anlattığı kirazlar ve eriklerle tanıştık. 4 tanesi ağzınızın tamamını dolduracak kirazlar, çerez gibi ve niyetine yenen erikler, kavurucu güneş ışıklarına karşı ceviz ağaçlarının yapraklarının altında ki serinlik… Her şey mükemmel… Bu güzellikler içinde bahçede dolanırken yan komşumuzun duvarın öte tarafındaki kayısı ağacını görünce aklıma…

Konuşmadan Sevdiğimiz Henüz derecelendirme yok.

Hiç uzun otobüs yolculukları yaptınız mı?  Cevabınız evetse mutlaka size farklı şeyler hissettirecen insalarla konuşmuşsunuzdır veya bu olaylara şahit olmuşsunuzdur… Şüphesiz uzun yolculuklar insanın düşünecek ve hissedecek kadar boş vakti olabiliyor. 5 saattir otobüs yolculuğu yapıyordum. Bütün otobüs neredeyse tamamen doluyken yolculuğun neredeyse tamamını ikili koltukta tek başıma  geçirmiştim. Sol yanımda ki ikili koltukta bir…

Gülümse Gülümse Gülümse… Henüz derecelendirme yok.

Yine herkes neşeliydi… Sahte gülümsemeler… Köyde herkes birbirinin arkasından konuşuyordu… Belkide yeni dünyanın nizamı artık bu şekildeydi… Her şey bir oyun ve bu oyunda her türlü adilik veya doğruluk serbest… Sadece ama sadece tek bir kuralı var bu oyunun, gülümse gülümse gülümse… Duraksadı… Bu oyunun bir parçası olmak istemiyordu. İçinden ne geçerse onu söylemek istiyordu……