Dünyanın Kalbini Okudunuz Mu?
Blog / Yazı Dizileri / Uncategorized / An Gelir – 1. Bölüm 4.75/5 (4)

An Gelir – 1. Bölüm

Önce şu şarkıyı açalım. Dinlerken de okuyalım

1. Bölüm: Abimin Kararsızlığı

İlkokula giderken abim öğretmenimizin bisikletini sürmek için ödünç almıştı. Daha sonra ben de bisikleti görünce aynı heyecanla abime katıldım. Bir çocuk için bisikletin ne demek olduğunu az çok bilirsiniz. Bisiklet sürmenin verdiği zevk, bisikleti tekrar öğretmenimize sağsağlim götürmek için yaşadığımız korku ile muhteşem bir hazza dönüşüyor, çocukluğumuzun nasıl bittiğini anlayamadığımız en önemli saatleri su gibi akıp gidiyordu.

Akşama kadar bisiklet sürmüş, öğretmenin bize verdiği süreyi de çoktan aşmıştık. Bu çocuksu korku ile aceleyle öğretmenimizin evine doğru yürüyorduk. Abim önde ben arkada ve bisiklette ikimizin arasında öylece yürürken bisikletin ön tekerinin havasının biraz inik olduğunu farkettim. Abim tekerleği yanlarından sıkarak pekte memnun olmadığı bir cevabı istemeyerek verdi,

– “Bir şey olmaz…”

Biraz daha yürüdük, tekerleğin havası iyice inmişti. Abim başı dik, sadece önüne bakıp ilgilenmiyormuş gibi gözükse de, aklının tekerlekte olduğunu biliyordum. Ben ise ilk baştan beri gözümü tekerlekten ayıramamıştım. Biraz daha yürüdükten sonra,

– “Abi” dedim… “Tekerlek…”

O gizlediği korku yüz ifadesiyle tamamen ortaya çıktı. Çaresizlik içerisin de bisiklete baktı. Öğretmenimizin çok kızacağını ikimiz de çok iyi biliyorduk. Hem geç gelinmiş bir saat hem de patlak bir teker…

Abim tekerleği biraz inceledikten sonra bana döndü ve dedi ki,

– “Sen eve git, ben götürürüm.”

Öğretmenimizin bana kızmasını istemiyordu. Veyahut ona kızarken benim bunu görmememi istemiş olabilirdi zira ben böyle hissediyordum! Öğretmenimiz abime kızarken onu öylece görmek… Veyahut bana kızarken abimin beni görmesi… Yine de, her ne olursa olsun ve nasıl hissedeceksem hissedeyim abimi yalnız bırakmak istememiştim.

– “Olmaz” dedim… “Ben de sürdüm. Beraber götüreceğiz ve kızacaksa ikimize kızacak…”

Çok kararsız kalmıştı. Onu bu kararsızlığa sürüklemenin pişmanlığı ile sessizce bekliyordum. Ne yapacaktı? Onun yerinde ben olsam kardeşime şu durumda nasıl bir abilik yapardım? Aklıma hiç bir şey gelmediği için pişmanlık ve üzüntüyle bekledim. Bir bisiklete bakıyor bir bana bakıyordu…

(1. Bölüm Sonu)

Bu Yazıyı Beğendin Mi?

Hakkında Cihat KUTLUCA

23.05.1992 Mersin doğumludur. İlk/Ortaokul, Lise ve Üniversite’yi Sivasta okudu. Şimdi Erzurum’da Fen ve Teknoloji Dersi Öğretmenliği yapmaktadır.

Ayrıca Kontrol Et

Bırakma Beni

Bu bab iki sevgilinin sokak ortasında ki ayrılıklarını anlatır. – Bırak her şeyi… Benimle gel …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir